maandag 27 februari 2012

De grote voorjaarsschoonmaak



























Met de duidelijke tekenen van het voorjaar in de lucht, ga ik de komende dagen eens lekker door mijn huis heen, voor een uitgebreide opruim- en schoonmaakronde.
Afgelopen week heb ik al flink huisgehouden in oude computer hard- en software, dat ruimde al heerlijk op!

Nee, die ouderwetsche grote voorjaarsschoonmaak is zo gek nog niet, en wat mij betreft gaan een opgeruimd huis en een opgeruimd gemoed dan ook hand in hand...
En nee, naar de plaatselijke kringloopwinkel breng ik niks meer, sinds ik daar al een paar keer lullig behandeld ben, toen ik er enthousiast mijn opgeruimde spulletjes-in-nog-zeer-goede-staat kwam aanbieden.
Ze werden nauwelijks een blik waardig gegund, en ik moest geloof ik nog blij zijn dat ik ze daar achter mocht laten.

Dus kijk ik nu wel, of ik er misschien nog familie, vrienden of buren mee kan verblijden, en anders gaat het zo, hup, de container in.
Opgeruimd staat netjes!

Ja, ik heb er zin an!

zaterdag 25 februari 2012

Vrolijke voorjaarsboden




































Ze klepperden vrolijk vandaag, de dappere ooievaars hier, die de afgelopen barre winterweken goed hebben doorstaan.
En dit lijkt er meer op: temperaturen boven de 10 graden, en een heerlijk februarizonnetje dat al aardig aan kracht aan het winnen is.

Dat voorjaar kan nooit ver weg zijn, volgens mij...

Stil











Ach, hoe stil lig je
voor altijd in die kou nu
zachtjes wegglijdend
 

vrijdag 24 februari 2012

Het zekere voor het onzekere



























Als de eerste tekenen van het nieuwe voorjaar zich aandienen krijg ik altijd de lentekriebels, en maak ik graag een rondje door het huis, om eens lekker op te ruimen.
En zo was het mooi tijd om mijn oude, in december gecrashte computer de deur uit te doen, evenals mijn onlangs gesneuvelde Compaq Presario laptop, die zelfs de gezegende leeftijd van 8 jaar had bereikt.

Zomaar wegdoen is natuurlijk niet verstandig, want op de harde schijf bevinden zich nog allerlei privégegevens, tot en met toegangscodes, kortom: dingen waar derden niks mee te maken hebben.
Omdat ik niet in staat was geweest, de schijven voortijdig te wissen, besloot ik de beproefde meest rigoureuze wistechniek-achteraf toe te passen, namelijk letterlijk vernietigen, met enig fysiek geweld.

En zo geschiedde, het kostte trouwens nog knap wat puzzelwerk om de kleine, goed weggewerkte harde schijf van de laptop te vinden en te demonteren.
De grotere desktop pc kende geen geheimen wat dat betreft, en zo kon ik mijn persoonlijke data mooi veilig gaan stellen voor nieuwsgierige pottekijkers.
Enkele stevige hamerklappen en wat gekras met een scherpe grote schroevedraaier waren meer dan afdoende...missie geslaagd!

maandag 20 februari 2012

Jobstijding
























Jobstijding
1) Onaangename tijding 2) Ongeluksbericht 3) Ongelukstijding 4) Onheilsbericht 5) Onheilsboodschap 6) Rampmare 7) Slecht bericht

Afscheid van een trouw werkpaardje - de Compaq Presario 900 laptop













Het moest er een keer van komen, en afgelopen week blies mijn Compaq Presario 900 zijn laatste adem uit.
Het oude beestje was inmiddels een jaar of 8, en had me trouw bijgestaan, de afgelopen jaren. Ik kreeg hem van mijn zusje, toen ze een nieuwe notebook had aangeschaft, en het was altijd fijn om er een degelijke laptop 'bij' te hebben, naast de grote desktop pc.
Al was het alleen maar, om in geval van panne toch een backup systeem(pje) achter de hand te hebben.

















Met de jaren was de Presario wel wat langzaam geworden, en met het moderne multitasking had hij zichtbaar moeite. Je moest hem gewoon niet van alles tegelijk vragen, want dan bleef hij daar vaak amechtig in 'hangen', en kon je beter even weggaan om later terug te komen.
De laatste tijd was hij wat instabiel geworden, en ik vermoedde al harddisk problemen toen er wat vaker storingen begonnen op te treden.
Afgelopen week was het dan toch echt zover, dus, en was opstarten niet meer mogelijk. Een ernstige systeemcrash, niet op te lossen bleek al snel.

En zo kwam dan het afscheid van dit trouwe werkpaardje, waaraan ik veel plezier en gemak heb beleefd.
De opvolger is inmiddels binnen, een mooie ASUS notebook met een 17.3 inch scherm.
Een supersnel raspaardje, compleet natuurlijk met Windows 7 - ik was nooit verder gekomen dan Windows XP tot nu toe.
De Presario kan voorgoed rusten nu, na een welbesteed computerleven.

zondag 19 februari 2012

O ja, zeker niet vergeten: Van Kooten en De Bie, vanavond!

























De prachtige driedelige VPRO-serie over Van Kooten en De Bie komt vanavond tot een einde.
Ik ga zeker weer graag kijken, de uitzending begint om 20.25 uur, op Nederland 2.

Van harte aanbevolen!

vrijdag 17 februari 2012

...









En ja hoor, het stond er echt: een lawinedeskundige.

Je kon er op wachten...

woensdag 15 februari 2012

Dekbeddentester in volle actie



























Nee, mijn kater Knorretje heeft weinig aansporing nodig om het nieuw aangeschafte dekbed eens uitvoerig te testen op comfort en liggemak.
Vol overgave kwijt hij zich voorbeeldig van zijn taak.

maandag 13 februari 2012

It giet oan - met de dooi!

Dit was het mooie beeld, vanmiddag, in de haven in de Amstel, hier in Uithoorn.
Tot mijn verrassing was er al een groot stuk open water, waarin zeker honderd eenden en meerkoetjes ronddobberden.
Het kan me niet hard genoeg gaan, het dooien, en ik genoot van de weldadig zachte temperatuur, die hier al de 7 graden haalde vandaag.

Tien kleine vogeltjes

woensdag 8 februari 2012

Enge Buren


Hebt u ook zo'n last van Enge Buren? Sluit u dan gauw aan bij de Nederlandse Volkspartij tegen Enge Buren!

Hier volgt een interview met de voorzitter...

Enge PVV-ers
















De PVV wil een meldpunt voor vervelende Polen, las ik vandaag op het internet.
Ikzelf dacht eigenlijk meer aan een meldpunt voor vervelende, of liever nog: enge PVV-ers, dat lijkt me een veel beter idee.

Tot zover my two cents over de haast dagelijks terugkerende onzin die door PVV-ers wordt uitgekraamd.

Dankbare etensgasten




































Ze houden nu al ruim een week het wak open, waar ze in en rond bivakkeren, de ruim 40 eenden en meerkoetjes die ik dagelijks bijvoer, een hele prestatie met die aanhoudende barre vorst. Het wak-open-houden, bedoel ik natuurlijk, niet het bijvoeren!
En ze tonen zich blij, iedere keer als ik er aankom met mijn zak brood, en komen hongerig en enthousiast op me af stuiven.
Zolang deze ijzige kou aanhoudt zal ik ze dagelijks blijven voeren, het zijn dankbare eters, er gaat een heel bruinbrood per keer doorheen, makkelijk.
Alle beetjes helpen, denk ik, om ze door deze periode heen te helpen.

En ze zien me telkens graag komen, deze dankbare etensgasten.



It giet net oan...

maandag 6 februari 2012

Flags of freedom - Neil Young




Druk op de play knop voor de muziek



En deze woorden hoef ik niet meer te horen, onderhand (weinig kans)

IJsdikte
Elfstedenkoorts
Rayonhoofden
Bonkevaart
Stempelkaart
IJsmeesters
De Tocht der Tochten
Windwakken
Vorstverwachting
IJsgroei
Vaarverbod
Wakinspectie
IJsconditie
Zwartrijders
It giet oan
Rakken
Startbewijzen
Dokkum
Volle bak gaan
Werkijs
Weergoden
Toertochten
IJsvrij
Schotsvorming
Veegmachines
De lange baan
Marathonrijders
Wind op kop
Scheuren
Stempelpost
Balk
Dooiaanval
IJstransplantatie
Toerrijders
Kluunplaatsen
Bartlehiem
Elfstedenkruisje
Kwalsterijs
It sil heve
Gevoelstemperatuur
De Hel van het Noorden
Ribbelijs

zaterdag 4 februari 2012

Winterverhaal in zes woorden


















Stik, huissleutel kwijt, bij min achttien!




____________________________________________________________
Dit is een bijdrage in het kader van het Winterverhaal in zes woorden.

Er doorheen tetteren, onophoudelijk
















Geen moment liet journaallezeres Sacha de Boer de woordvoerder van de NS uitpraten, gisteravond.
Nee, ze tetterde onophoudelijk door de man zijn antwoorden heen.
Dat het bar koud is, wist ik inmiddels al uit eigen ondervinding, en op de radio had ik ook al meer dan genoeg gehoord over de gevolgen voor trein- en wegverkeer.

Met het onbeschofte getetter van Sacha de Boer had ik mijn portie media wel weer gehad voor gisteren, en ik zette de tv maar gauw weer uit.
Altijd de mensen netjes uit laten praten hoor, hebben mijn vader en moeder me ooit geleerd, maar voor sommige mensen geldt dat geloof ik niet...

vrijdag 3 februari 2012

(On)bekende Nederlanders












Ha, eindelijk is het zover!
Het heeft even geduurd, maar ik heb het voor elkaar: als er weer eens een programma, gevuld met Bekende Nederlanders op de buis is, ken ik er inmiddels echt niemand meer van! Heerlijk...

Is het me toch gelukt, na al die jaren!