zondag 22 april 2018

Vandaag: kip!

De marathon is een zware wedstrijd over 42 kilometer.
En aan het eind wint altijd een atleet wiens naam met Kip begint.


zaterdag 21 april 2018

Compleet

Yes, mijn collectie films van David Lynch is sinds vandaag compleet.
Ik ontving per post The Straight Story, de laatst ontbrekende.



vrijdag 20 april 2018

O o

Pallestajnun.
Floerun.
Feiluch.
Afchesit.
Dan dan.
Chebouwun.
Chaat.
Charanderu.
Reecheering.
Het kabinet wat.


Heerlijk

Zoals wel bekend zal zijn, ben ik een liefhebber van voorjaar en nazomer, mijn fijnste seizoenen.
Met natuurlijk ook graag een paar dagen Indian Summer, tegen de herfst.

Maar deze 'Indian Spring' mag er ook wezen! Uit de akelige kou die zeker 5 maanden heeft geduurd nu zomaar volop vier zomerse dagen, het weekend meegerekend.
En in huis is het nu nog relatief koel, ik geniet er van zolang het duurt!


zondag 15 april 2018

Vreselijk

Er is niets vervelender dan sportprogramma's op de avond van de dag dat een club landskampioen is geworden - zoals nu PSV.
De totale verheerlijking en adoratie, plus het lawaaiige gehos en gefeest, ik laat het graag aan mij voorbijgaan.


O, o, die radio

Garlos Santana.
Fuchroot.
Kremmie aworts.
Fowahdu.
Daachu.
Zieriesu.
Met met.
In eh in eh.
Me moete.
Fan fan.




Driedubbele deceptie

Ik hoopte, op de voorjaarsmarkt, toch tenminste lp's, cd's en dvd's aan te treffen.
Tevergeefs.
Wel werd er veel gerookt.
En dezelfde man bestak het om mij drie (!) keer honing of jam aan te smeren.

Dat was drie.


Helaas pindakaas

Een vroeg in de vrijdagmiddag geposte kaart werd pas bezorgd laat op de dinsdag.
Goedemorgen!
Die kaart is dus 5 dagen onderweg geweest.
Dat is wel een heel eind verwijderd van: vandaag voor 17.00 uur gepost, de volgende dag bezorgd!

Ja, ík was bezorgd, dat hij helemaal niet meer zou aankomen...


Stop. Ho. Niet verder (2).

Over het algemeen gaat het nu goed met het bewaken van mijn gestelde grenzen.
Het uitlenen (niet meer) was er eentje.

Verder ga ik niet in op uitnodigingen om dingen 's avonds, buiten de plaats te doen.
Nachtblindheid, en onzekerheid sowieso bij in donker rijden.
Lange autoritten op verzoek of commando.
Evenementen met teveel prikkels: concerten, bioscoopbezoek, platenbeurzen e.d.
Uitnodigingen van facebook kennissen.

Fietstochten en wandelingen met excollega's, familie.
Ook geen puzzelritten.

Het geeft rust en zekerheid, en ik laat me nergens meer toe dwingen.


Stop. Ho. Niet verder.

Mijn uitleenstop voor dingen (en met name cd's, lp's, boeken, videobanden en dvd's) was een assertieve reactie op een leven lang slecht nee kunnen zeggen en idem grenzen kunnen stellen.
Ik was op een punt gekomen waar het meer dan genoeg was geweest, en de aanleiding was overduidelijk.
Ikzelf leende nooit van anderen, vond het a. moeilijk om te vragen en b. ook totaal niet nodig.
Ik heb me graag offers getroost (financieel), en altijd veel energie en toewijding er in gestoken, om mooie dingen te verzamelen.

En de ergernis lag op de loer. Ik kreeg uitgeleende dingen vaak pas erg laat terug, of helemaal niet meer.
En ook heel vaak in slechte staat. Vies, geknaaid, beschadigd.

Ik was van de week dan ook pissig toen ik me realiseerde dat ik er toch weer ingetrapt was, en tegen mijn zin nu wekelijks cd's aan het uitlenen was (meervoud, inmiddels), op commando nog wel.
Mijn uitgebreide en zorgvuldig geformuleerde mail werd niet eens beantwoord, en de reactie afgelopen vrijdag was gepikeerd en niet-begrijpend.

Belangrijker was mijn goede gevoel hierbij, dat ook nog helemaal bevestigd werd in het korte gesprekje dat ik erover had met Lex.

Kortom, een gouden greep die me meteen van een slecht gevoel af hielp.
En hopelijk heb ik er weer iets bijgeleerd, waar het gaat om het duidelijk bewaken van je gestelde grenzen, en ingrijpen bij inbreuk erop.